skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Filtry

Kolekcja

Kategoria 1

Tworzywo, materiał

Kategoria 1

Autor, wytwórca

Kategoria 1

Miejsce powstania, znalezienia

Kategoria 1

Typ dokumentacji

Kategoria 1

Technika

Kategoria 1

Rodzaj obiektu

Kategoria 1

Lokalizacja, status

Kategoria 1

Czas powstania, datowanie
Era
Era
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
Szukaj

Inne systemy periodyzacji:

Kategoria 1

Typ licencji

Kategoria 1

Liczba wyników:

Obiekty

0
Matka Boska Bolesna z Chociwla - Ujęcie z przodu; Kobieca figura pełnoplastyczna, polichromowana. Przedstawia Marię stojącą frontalnie z dłońmi uniesionymi w geście modlitewnym. Ubrana jest w suknię o długich rękawach i szeroki modelowany światłocieniowo płaszcz otulający sylwetkę, którego krawędź podłożoną pod prawym przedramieniem Marii opada z przodu szeroką trójkątnie zakończoną fałdą. Na głowie chusta osuwająca się na skronie zebrana jednym końcem pomiędzy dłonie. Pod spodem widoczna jest drobno marszczona podwika szczelnie okrywająca dekolt i szyję. Owalna twarz o smutnym wyrazie z ustami i oczami o opadających kącikach. Figura wewnątrz wydrążona. Z tyłu wzdłuż pleców i partii nóg długi prostokątny ruchomy element zakrywający otwór po wydrążeniu rzeźby, o powierzchni dopasowanej do fałdowań płaszcza. Widoczne są drobne ubytki drewna w górnej partii chusty, na końcówkach palców dłoni i przy podstawie. Polichromia zachowana częściowo.

Matka Boska Bolesna z Chociwla

figura

warsztat mistrza Pasji Chociwelskiej

około 1500 — 1520

Muzeum Narodowe w Szczecinie

figura krucyfiksu - ujęcie z przodu; Sylwetka o krępej, geometrycznej budowie ukazana została frontalnie, w układzie symetrycznym, z głową opadającą na prawe ramię. Długie szczupłe ręce o dłoniach zwróconych wnętrzem układają się ukośnie do góry. Wypukły tors o zapadniętym brzuchu oddzielony od partii krągłych ud wąską talią. Biodra okrywa chusta ułożona w poziomy wałek, której końce opadają symetrycznie po bokach. Lekko podkurczone golenie skrzyżowane są prawa nad lewą. Twarz o krótkim zaroście skierowana jest do przodu. Oczy są zamknięte. Na głowie widoczna jest korona cierniowa w formie skręconego z dwóch splotów grubego sznura. Włosy opadają falistym pasmem na tors. Powierzchnia rzeźby jest uszkodzona. Brakuje prawego przedramienia Chrystusa. W koronie widoczne wgłębienia po cierniach, z których zachował się jeden. W dłoni i stopach duże otwory do mocowania na krzyżu.

Chrystus Ukrzyżowany

figura krucyfiksu

warsztat zachodniopomorski

1350 — 1375

Muzeum Narodowe w Szczecinie

figura ołtarzowa - ujęcie z przodu; Kobieca figura stojąca frontalnie na wielobocznej podstawie, polichromowana. Przedstawia młodą szczupłą kobietę ubraną w długą suknię o wąskiej talii i obszerny, gęsto marszczony płaszcz zarzucony na jej prawe ramię i luźno przełożony wokół figury do przodu. Podłużną jasną twarz o pełnych rysach okala fryzura gęstych włosów upiętych nisko szerokimi pasmami do tyłu. Na głowie szeroka obręcz korony dekorowana złoconymi guzami. Lewe przedramię figury nie zachowało się.

Święta

figura ołtarzowa

nieznany

1515 — 1520

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Stojący ceramiczny koń z łbem zwróconym w lewo. Łeb nieco spuszczony ogon podwiązany.

Figura grobowa konia

618 — 907

Muzeum Okręgowe w Toruniu

figura ołtarzowa; Święty Biskup - Ujęcie z przodu; Figura biskupa stojącego frontalnie na cokole z naturalistycznie ujętą głową skierowaną w lewą stronę. Smukła sylwetka mężczyzny w wieku średnim ukazana jest w uroczystym stroju pontyfikalnym. Na albę sięgającą podstawy nałożona jest luźna dalmatyka (lub tunicella) o szerokich rękawach, zakończona poniżej kolan frędzlami. Ramiona okrywa kapa spięta szeroką taśmą na wysokości mostka. Dolny fragment kapy przerzucony przodem po skosie ku lewej ręce biskupa marszczy się tworząc dynamiczny układ przestrzennych zakładek i fałdowań z charakterystycznym wywinięciem krawędzi ukazującym podpięcie kapy. Lewa dłoń o długich smukłych palcach ułożona tuż przy torsie przytrzymuje miękko marszczoną tkaninę pannisellusa przymocowaną do pastorału przechylonego po skosie przy lewym ramieniu. Głowa osadzona na szerokiej szyi osłoniętej zmarszczoną chustą humerału wychyla się w przeciwną stronę. Spod masywnej mitry głęboko osadzonej na czole widoczna jest krótka fryzura kędzierzawych włosów. Szeroka twarz o wyrazistych rysach z wydatnym nosem i głęboko osadzonymi oczami, mimo ściągnięcia brwi, charakteryzuje się łagodnym wyrazem. Powierzchnia rzeźby gładka. Śladowe ilości polichromii i zaprawy gruntowej. Ubytki drewna w partii infuły, prawego przedramienia, pastorału i w cokole.

Święty Biskup

figura ołtarzowa

warsztat szczeciński (czynny około 1510-1530)

około 1520 — 1530

Muzeum Narodowe w Szczecinie

figura ołtarzowa; Maria Kleofasowa - ujęcie z przodu; Późnogotycka figura Marii Kleofasowej z dwójką dzieci na ramionach, stojąca na niskiej nieregularnej podstawie. Rzeźbę cechuje efektowny modelunek stroju i wyrafinowana stylizacja głowy świętej o nieprzeciętnej urodzie. Smukła i drobna kobieca sylwetka ustawiona frontalnie, wychyla długą szyję i odwraca głowę w trzech czwartych w prawą stronę. Ubrana jest w suknię o wysokim stanie z marszczeniem pod biustem tworzącym dwie równolegle opadające ku podstawie fałdy tkaniny. Na ramiona narzucony ma szeroki płaszcz. Jego poła z prawej strony przerzucona przodem a podtrzymywana przez obie zgięte ręce tworzy między nimi koliście zwieszony zwój tkaniny, nadający dukt plastycznie kształtowanym fałdowaniom poniżej. Pod prawą dłonią Marii rąbek płaszcza wzbija się dynamicznie tworząc dekoracyjnie marszczoną rozetę. Dłoń ułożona jest poziomo na wysokości bioder i podtrzymuje chłopca w tunice zwróconego profilem w prawo. Prawą uniesioną stopą wspina się na matkę mocno zadzierając głowę. Uniesiony nieco wyżej, siedzący na lewej ręce Marii młodszy chłopiec, zwrócony jest w trzech czwartych w lewo. Jego nagie ciało okrywa chusta zasłaniająca biodra i łono. Obie kędzierzawe główki spojrzenia kierują w stronę matki. Na głowę Maria ma nałożony wysoki czepiec o szerokim, płasko ściętym szczycie. Kunsztownie wybrane pionowe marszczenia czepca kontrastujące z gładkim licem młodzieńczej twarzy oraz zwężająca się kompozycja głowy, zamknięta drobnym kształtem ust i podbródka, tworzą efektowne zwieńczenie rzeźby. Figura wybrana z jednego kawałka drewna, opracowana jest półplastycznie, z płaskim rewersem. Powierzchnia nosi ślady polichromii i złoceń, zwłaszcza w partii płaszcza i kobiecej głowy. Uszkodzenia widoczne są w podstawie, w dziecięcych rączkach, nóżkach nagiego chłopca, lewej dłoni Marii.

Maria Kleofasowa

figura ołtarzowa

warsztat szczeciński

około 1520

Muzeum Narodowe w Szczecinie

tłok pieczętny - Ujęcie z przodu; Polichromowana i złocona figura stojącej postaci, zwróconej w trzech czwartych w prawo, przedstawia starszego mężczyznę ubranego w albę z humerałem, skrzyżowaną na piersi stułę przewiązaną paskiem cingulum oraz długą, złoconą kapę z ozdobną bordiurą i frędzlami. Prawa poła płaszcza zawinięta pod prawe ramię układa się z przodu figury po przekątnej, powierzchnią zmarszczoną w kilka fałd o wysokich grzbietach. Szeroką twarz o wysokim czole patrzącą w dal w zamyśleniu otacza gęsta fryzura półdługich włosów i rozłożystej brody. Lewa dłoń świętego unosiona na wysokości piersi, zwrócona jest wnętrzem do widza. Tył rzeźby płaski, charakterystyczny dla rzeźby przyściennej. Nos, prawa dłoń oraz palce lewej – zniszczone. Dekoracja kołeczkowa bordiury kapy zachowana szczątkowo. Podstawa rzeźby uszkodzona.

Święty Piotr

figura ołtarzowa

warsztat szczeciński

1520 — 1530

Muzeum Narodowe w Szczecinie

rzeźba; przedmiot obrzędowy; Figura kultu zmarłych - Ujęcie z przodu. Rzeźbiona w grafitowym steatycie, usadowiona na płaskiej, owalnej podstawie postać siedzącego z podkurczonymi nogami mężczyzny o masywnej głowie i tęgiej szyi z odsłoniętymi genitaliami. Powierzchnia rzeźby niejednolita; ubytek na prawym kolanie; ślady klejenia na twarzy.

Figura kultu zmarłych

nieznany

1901 — 1971

Muzeum Narodowe w Szczecinie

figura ołtarzowa; Matka Boska Bolesna (Matka Boska Siedmiu Boleści) - Ujęcie z przodu; Figura przedstawia Marię stojącą frontalnie na cokole w pozie modlitewnej. Smukła, nieco wydłużona sylwetka dojrzałej kobiety ubrana jest w długą suknię z ciasnym gorsetem i płaszcz nałożony na ramiona a poniżej pasa przylegający do całej sylwetki na kształt fartucha. Duże gładkie płaszczyzny płaszcza przecinają zygzaki marszczeń o wypukłych grzbietach, zaś jego dolne krańce wywijają się dynamicznie do góry, ukazując spodnią warstwę tkaniny. Palce rąk przyciśniętych do pasa ciasno są ze sobą splecione. Na torsie poniżej marszczeń podwiki widocznych jest siedem podłużnych otworów. Chusta założona z charakterystyczną zakładką wokół głowy nisko opada skrywając pochylone czoło. Pociągła twarz z wydłużoną granią drobnego nosa i wąskimi ustami zastygła w smutnym wyrazie, potęgowanym przez opadające powieki. Rzeźba opracowana jako przyścienna z niemal pełnoplastyczną głową, z tyłu płaska. Powierzchnia rzeźby gładka. Śladowe ilości polichromii i złoceń. Ubytki drewna wzdłuż prawej dolnej krawędzi, w partii stóp i w cokole.

Matka Boska Bolesna (Matka Boska Siedmiu Boleści)

figura ołtarzowa

warsztat szczeciński

około 1520 — 1530

Muzeum Narodowe w Szczecinie

figura ołtarzowa - Ujęcie z przodu; Figura Chrystusa stojącego frontalnie na cokole prezentującego rany doznane podczas Ukrzyżowania. Szczupłe ciało Chrystusa o poprawnie oddanych szczegółach anatomicznych okryte w partii bioder długą chustą przewiązaną z przodu o krańcach plastycznie pofałdowanych i powiewających na boki. Dłonie uniesione przy twarzy wnętrzami do widza z charakterystycznym układem długich palców z przerwą między palcem serdecznym a środkowym. Na ciele werystycznie oddane rany w formie otworów w dłoniach i stopach oraz głęboko wybranej rany na boku. Na głowie szeroka korona cierniowa spleciona z gałęzi. Pociągła twarz o regularnych rysach i spokojnym wyrazie, z dużymi oczami spoglądającymi na wprost. Od górnych kącików ust wąsy opadają do krótkiej spiczastej brody zakończonej dekoracyjnym puklem. Na wysokim wielobocznym cokole o profilowanych ściankach, przed Chrystusem ustawiony jest kielich z wydatnym nodusem. Rzeźba przyścienna z drążeniem w partii bioder i pleców. Nogi i ręce poniżej barków opracowane pełnoplastycznie. Powierzchnia rzeźby gładka. Śladowe ilości polichromii i zaprawy gruntowej. Ubytki drewna w partii przedramion, małego palca lewej dłoni, palców lewej stopy i w cokole.

Vir Dolorum | Mąż Boleści (Chrystus Boleściwy)

figura ołtarzowa

warsztat szczeciński

około 1520 — 1530

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 600 obiektów

zobacz wszystkie obiekty

Kolekcje

101
zobacz wszystkie

Ścieżki edukacyjne

6
zobacz wszystkie

Brak wyników

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd