treść serwisu

Świadectwo szkolne

Jest częścią kolekcji: Historia miasta i regionu

Nota popularyzatorska

Świadectwo ukończenia siedmioklasowej Publicznej Szkoły Powszechnej w Łańcucie. Wystawione w 1934 r. na Alfreda Stopyrę. Wymieniona wyżej placówka była kontynuatorką szkółki parafialnej działającej od średniowiecza i późniejszej szkoły trywialnej prowadzonej od 1823 r. przez księży jezuitów w budynku starej plebanii. Początkowo funkcjonowała jako szkoła męska, ostatecznie od 1900 r. jako mieszana. W 1876 r. u zbiegu dzisiejszej ul. Piłsudskiego i Mickiewicza wzniesiony został dla niej nowy gmach, w którym to w okresie międzywojennym oficjalnie działały dwie siedmioklasowe szkoły powszechne, noszące imię Stanisława Sobińskiego. Szkoła Powszechna nr 1 była szkołą męską, zajmowała ona parter oraz część pierwszego piętra obiektu. Szkoła Powszechna nr 2 była szkołą żeńską, zajmującą wówczas drugie piętro nadbudowane w 1923 r. za sprawą ówczesnego wiceburmistrza miasta Konstantego Danielewicza. Poświęcenie rozbudowanego gmachu miało miejsce w 1929 r. Obydwie placówki zatrudniały w sumie 24 nauczycieli etatowych, kształciły 701 uczniów i uczennic oraz dysponowały trzynastoma izbami lekcyjnymi.

Joanna Kluz

Informacje o obiekcie

Informacje o obiekcie

Rodzaj obiektu

dokument

Technika

rękopis, druk

Tworzywo / materiał

papier

Pochodzenie / sposób pozyskania

zakup

Czas powstania / datowanie

XX wiek

Miejsce powstania / znalezienia

powstanie: Łańcut (Europa, Polska)

Właściciel

Muzeum - Zamek w Łańcucie

Numer identyfikacyjny

MZŁ-DRM-2215/19

Lokalizacja / status

obiekt nie jest teraz eksponowany

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
Data do:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
asd