Misa na nóżce typu XbA (Wołągiewicz)

Częściowo zrekonstruowana, szerokootworowa misa na nóżce o gładkiej, brunatnoszarej powierzchni cechuje się ostrym profilem, wysoko umieszczonym załomem brzuśca oraz wyraźnie zwężoną częścią przydenną. Na wysokości krawędzi wylewu znajdują się dwa naprzeciwległe, przewężone ucha. Charakterystyczną cechą jest brak szyjki.

Naczynie pochodzi z grobu ciałopalnego. Pochowanemu w nim zmarłemu towarzyszyły jeszcze dwa inne naczynia, jednak bez popielnicy mieszczącej zwykle szczątki zebrane po spaleniu zwłok. Odkryty 25 lipca 1927 roku pochówek, był częścią cmentarzyska w Drawsku Pomorskim, którego groby rejestrowano w różnych okolicznościach w latach 1906–1939. 

Jedną z kluczowych postaci dla zachowania wiedzy o tym stanowisku był Dr Bernhard Faust (1888–1959) – nauczyciel i archeolog amator z Drawska Pomorskiego, który od 1919 roku pełnił funkcję Powiatowego Opiekuna Zabytków w powiecie drawskim i zainicjował proces tworzenia tamtejszego muzeum. Właśnie do tej placówki trafiła część zabytków z drawskiego cmentarzyska.

Choć pomysł Faust miał już w 1919, to formalne powołanie Heimatmuseum in Dramburg (Muzeum Powiatowego) przypadło na 1924, a faktyczne rozpoczęcie działalności na 1926 rok. Przez kilka pierwszych lat zbiory przechowywano jednak wciąż w salach miejscowego gimnazjum. Dopiero w 1931 roku muzeum uzyskało pomieszczenie w dawnym seminarium nauczycielskim, gdzie otwarto pierwszą ekspozycję. Zainteresowanie mieszkańców wystawami, ciągły napływ nowych zabytków oraz nieustanne starania Fausta sprawiły, że w 1934 roku przeniesiono placówkę do dawnego Domu Solnego (Salzhaus). Budynek zaadaptowany z myślą o potrzebach ekspozycyjnych i magazynowych, zapewnił muzeum możliwość funkcjonowania przez 10 kolejnych lat. Po przejęciu Drawska przez władze polskie w 1945 roku, to, co udało się uratować przed rozgrabieniem i zniszczeniem, przeniesiono do muzeum w Szczecinie oraz innych lokalnych muzeów.

Monika Witek