Kafel piecowy z wizerunkiem Anny Austriaczki

W arkadzie wspartej na spiralnie skręconych kolumnach ukazana została pierwsza żona Zygmunta III Wazy – Anna Habsburżanka, nazywana również Anną Austriaczką. Córka arcyksięcia austriackiego Karola II i Marii Bawarskiej została żoną polskiego króla w 1592 roku, mając 19 lat. Staranne wykształcona przez jezuitów znała kilka języków, była też – podobnie jak jej małżonek – osobą głęboko religijną. Według przekazów małżeństwo było udane i zgodne. Para miała pięcioro dzieci, z których wieku dorosłego dożył tylko jeden z synów, późniejszy król Władysław IV Waza. Anna zmarła w wieku 24 lat.

Młodą królową przedstawiono w półpostaci, w haftowanej sukni w stylu hiszpańskim. Sztywny stanik o nieco wydłużonym przodzie ma zapięty pod szyję na szereg okrągłych guzików, a odcięcie w talii podkreśla ozdobny pas z czterolistną klamrą. Zgodnie z ówczesną modą szyję Anny okala szeroka, sztywna, płócienna kreza. Królowa ma na głowie koronkowy, zakończony trójkątnymi ząbkami czepek, a na nim koronę – oznakę godności. W lewej dłoni trzyma berło i różaniec, będący w tamtych czasach demonstracją przynależności do Kościoła katolickiego, a w prawej luksusowe rękawiczki.

Piece zdobione reliefowymi wizerunkami przedstawicieli różnych rodów panujących były bardzo popularne w okresie renesansu. Stanowiły rodzaj galerii portretowych władców. Zielono szkliwiony kafel z wizerunkiem Anny Austriaczki stanowił pendant do kafla z portretem jej małżonka Zygmunta III Wazy. Analogiczne kafle z parą królewską, znalezione podczas wykopalisk w ruinach zamku Rehberg w Austrii, posłużyły jako wzorzec rekonstrukcji częściowo uszkodzonego szczecińskiego zabytku. Na ich podstawie uzupełniono również datę w inskrypcji „DIE KÖNIGIN IN/ POLEN AO 159[6]”.

Monika Frankowska-Makała