skróty po głównych elementach serwisu
strona główna strona główna
Zmień język na angielski EN
Zaloguj się
Powrót na poprzednią stronę
wyszukiwarka serwisu
zmień język naEN
treść serwisu

Militaria Muzeum Narodowe w Szczecinie

Obiekty

0
Pistolet Bayard wz. 1908 - Ujęcie z tyłu; Szkielet stalowy, oksydowany u góry z wycięciem na wyrzutnik łusek. Zamek z ryflowaniem po bokach oraz podłużną muszką nad wylotem lufy, która jest zdejmowana oraz z szczerbinką z tyłu. W zamku zamontowana jest prowadnica oraz sprężyna odrzutowa dalej bufor i sprężyna buforowa odrzutu sworznia. Gwintowana lufa umiejscowiona jest poniżej w szkielecie. Spust osłonięty jest kabłąkiem, stanowiącym całość ze szkieletem. Wewnątrz uchwytu w jego tylnej części umiejscowiono elementy zaczepu spustu (suwadło i młotek), a poniżej zatrzask magazynka, z przodu znajduje się przestrzeń na magazynek jednokomorowy pięcio-nabojowy. Uchwyt z okładzinami z czarnego tworzywa sztucznego o moletowanej powierzchni z przebiegającym po skosie napisem Bayard. Okładziny zamontowane są na dwie śruby. Nad okładzinami po lewej stronie znajduje się skrzydełko bezpiecznika. Na szkielecie: Przedstawienie rycerza na koniu, pod nim napis BAYARD. Na szkielecie pistoletu z boku ☼ ANCIENS ETABLISSEMENTS PIEPER ☼, pod nim ☼ HERSTAL-BELGIUM ☼. Na zamku stempel☼ CAL. 7.65 MODELE DEPOSE ☼

Pistolet Bayard wz. 1908

Bernard Clarus

1908 — 1939

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pistolet Beretta wz. 1926-31 - Ujęcie z tyłu; Szkielet pistoletu stalowy, oksydowany. Lufa gwintowana. U góry w osłonie lufy (zamka) wycięcie, sięgające ku wylotowi lufy, gdzie na okalającej lufę ramie umieszczona jest muszka. Zamiast celownika wydrążony jest w tylnej części rowek Pod lufą sprężyna powrotna osadzona na żerdzi. W tylnej części samoczynny bezpiecznik. Tył zamka służący do chwytu, z nacięciami. Powyżej spustu po lewej stronie szkieletu znajduje się prosty, obrotowy bezpiecznik nastawny. Spust osłonięty kabłąkiem będącym częścią szkieletu. Uchwyt obłożony czarnymi nakładkami z tworzywa sztucznego, moletowane, w górnej części z literami PB w owalu. Magazynek jednorzędowy, ośmionabojowy. Zatrzask magazynku w formie piętki na spodzie chwytu. Po lewej stronie szkieletu obudowy lufy: PISTOLA AUT.-BERETTA-6,35 BREV. 1919.

Pistolet Beretta wz. 1926-31

Tullio Marengoni

1926 — 1931

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pistolet Mauser wz. 1914 - Ujęcie z tyłu; Gwintowana lufa umieszczona jest w szkielecie na dwóch elementach u spodu, przez które przechodzi żerdź sprężyny powrotnej. U wylotu muszka pryzmatyczna. Zaczep oporowy sprężyny powrotnej zamocowany jest z przodu szkieletu do gniazda bagnetu. W górnej części szkieletu otwór wyrzutnika nabojów oraz wypukłe pokryte drobnymi rowkami uchwyty. Mechanizm uderzeniowy iglicowy, iglica połączona z żerdzią. Mechanizm spustowy umieszczony jest w wycięciu szkieletu i nakryty pokrywką. Spust dwuczęściowy z dźwignią spustową. Pomiędzy występami spustu wewnętrznego i dźwigni spustowej znajduje się obrotowa dźwignia pełniąca funkcję bezpiecznika. Bezpiecznik nastawny umiejscowiony jest po lewej stronie szkieletu składa się z dźwigni blokującej oraz okrągłego przycisku umiejscowionego poniżej, służącego do zwalniania zamka i spustu. Kolba w drewnianej okładzinie mocowanej pośrodku śrubą. Magazynek jednorzędowy, o pojemności 8 naboi. Zatrzask magazynka u spodu chwytu. Z boku szkieletu lufy, po lewej stronie: Waffenfabrik Mauser A.G., Obernforf a. n. Mausers Patent

Pistolet Mauser wz. 1914

Josef Nickl

1913 — 1941

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pistolet Browning wz. 1922 - Ujęcie z tyłu; Szkielet pistoletu stalowy, niklowany. W tylnej części po bokach ryflowanie. Przednia część lufy przedłużona o pierścień oporowy dla sprężyny powrotnej owiniętej na lufie, na nakładce uszkodzona muszka. Po drugiej stronie szczerbina celownicza. Z boku otwór do wyrzucania łusek. Zamek bezkurkowy, mocowany na zatrzask tuleją, obejmującą też lufę i pełniącą jednocześnie funkcje osady sprężyny powrotnej i prowadnicy zamka. Kabłąk spustu stalowy stanowiący jedna część ze szkieletem pistoletu. Chwyt z okładzinami z tworzywa sztucznego, mocowany jedną śrubą, zaoblony u góry. W nim otwór na ośmionabojowy magazynek. Magazynek z wystającym zaczepem do wyjmowania u dołu.

Pistolet Browning wz. 1922

John Moses Browning

po 1922 — 1983

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pistolet VIS wz. 1935 - Ujęcie z tyłu; Pistolet. Szkielet stalowy z prowadnicą i wyrzutnikiem widocznymi po rozłożeniu broni. Z boku u góry otwory do zaczepu zamkowego i kurkowego, osady sprężyny kurkowej. Zamek z otworem do wyrzutu łusek. Na zewnętrznej obudowie w tylnej części zamka powierzchnia jest ryflowana. Zamek składa się wewnątrz z komory lufowej, prowadnicy sprężyny powrotnej, opory iglicznjej, prowadnic zamka. Z tyłu zamka widoczny kurek. Przyrządy celownicze: u wylotu lufy na osłonie muszka, po drugiej stronie szczerbinka. Lufa gwintowana, ma od góry dwa rygle mocujące ją do zamka, od dołu u wylotu znajduje się ogon. W tylnej części jest pogrubiona. Pod lufą w obudowie zamontowane są żerdź i sprężyna powrotna zamka. Na przedzie żerdzi pierścień oporowy sprężyny, na końcu zatrzask zamka. Spust osłonięty kabłąkiem będącym częścią szkieletu. Obok spustu po lewej stronie przycisk do zwalniania magazynka. Nad spustem zatrzask zamkowy w formie dźwigni. Ma dwa bezpieczniki, bezpiecznik zwalniaczowy na zamku oraz samoczynny, chwytowy z tyłu rękojeści. Uchwyt w formie trapezu. Wewnątrz gwiazdo na magazynek pudełkowy, jednorzędowy na 8 nabojów. U spodu chwytu, obok magazynku, znajduje się małe uszku do mocowania sznurka. Okładziny uchwytu z czarnego tworzywa, moletowane z literami FB w tarczy w górnej części, umocowane na dwie śruby u dołu i u góry.

Pistolet VIS wz. 1935

1941 — 1943

Muzeum Narodowe w Szczecinie

kordzik oficerski Marynarki Wojennej ZSRR - Ujęcie z przodu; Kordzik honorowy w pochwie. Pod jelcem znajduje się nasada głowni wykonana ze skóry, w kształcie owalnym, chroniąca jelc przed uszkodzeniem w przypadku uderzenia w kołnierz szyjki pochwy, nad jelcem na rękojeści wykonanej z drewna (do jelca) przylega pierścień wykonany z mosiądzu, rękojeść zwieńcza głowica (wykonana z mosiądzu) i grzybek głowicy. Na stronie wewnętrznej kordzika na pierścieniu przycisk blokady, na głowni u podstawy jelca sprężyna blokady. Jelc łukowato wygięty- z prawej strony ku głowni z lewej strony ku uchwytowi, zaokrąglone końce spłaszczone. Pochwa- wykonana z blachy stalowej o kształcie owalnym, wewnątrz znajdują się drewniane wodzidła. Pochwa od kołnierza szyjki ulega zwężeniu ku dołowi do trzewika, oklejona czarną chromową skórą bez szwu. Posiada trzy metalowe okucia : od góry szyjka z kołnierzem i kółkiem, w środkowej części ryfka z metalowym kółkiem, u dołu pochwy zwężający się trzewik. Na szyjce od strony zewnętrznej wytłoczony motyw z kotwicą admiralicji oplecioną liną okrętową, od strony wewnętrznej wytłoczony motyw żaglowca. Długość pochwy 23,8 cm.

Kordzik oficerski Marynarki Wojennej ZSRR

Fabryka Kirowa, Petersburg (1801- )

1987

Muzeum Narodowe w Szczecinie

kord - Ujęcie 3/4 z góry; Głownia kordu jest prosta, jednosieczna, o sztychu decentrycznym. Trzon z jednostronnym wyżłobionym wgłębieniem ma cztery otwory do mocowania okładzin rękojeści, których brak. Dwa ostatnie otwory w trzonie umiejscowione tuż przy kapturku głowicy wydrążone są w pionowym ustawieniu. Trzon oddzielony jest od głowni nasadą, przy niej zamocowana jest tarczka w formie muszli. Głowica jest w formie kapturka, czyli cienkiej stalowej blaszki wygiętej w kierunku ostrza.

Kord

nieznany

1400 — 1500

Muzeum Narodowe w Szczecinie

kusza - Ujęcie ze skosu; Kusza średniowieczna z odgiętym łęczyskiem, drewnianym łożem z kościaną nakładką i prostą konstrukcją dźwigni spustowej. Łoże jest proste, zwęża się ku końcowi kolby. Od góry na łożu zamocowana jest kościana płytka z wgłębieniem na prowadnicę bełta przytwierdzona w najszerszej części gwoździem. Zwęża się ku otworowi na orzech, a przed nim znowu się rozszerza. Widoczna część spustu jest prosta, następnie wygina się pod kątem 90 stopni. Łuczysko jest mocowane do frontu łoża wspomnianym oplotem. Jest wygięte na zewnątrz i pokryte korą drzewa brzozowego. Na lewym końcu łuku widoczne jest wgłębienie do mocowania cięciwy. Zachowana cięciwa jest urwana składa się ze splotu wielu cienkich nici. Pośrodku łuku przywiązane jest rzemieniem żelazne strzemię, zdobione po bokach nacięciami.

Kusza

nieznany

1390 — 1430

Muzeum Narodowe w Szczecinie

rapier - Ujęcie z przodu; Rapier o głowni prostej, obusiecznej, z ricassem. Na ricassie i krótkim odcinku głowni biegnie zaznaczone dwoma korytkami zbrocze. Sztych jest ułamany. Rękojeść ma krzyżowy jelec w esowatej formie i rozbudowany kosz do ochrony dłoni. Kosz składa się z trzech obłęków bocznych rozchodzących się ku ostrzu i osłaniających ricasso, po drugiej stronie są dwa obłęki boczne, z których górny jest większy, połączonych „oślą podkową” i dodatkowo dwoma obłękami. Trzon zwęża się ku końcowi, jego okładzina nie zachowała się. Głowica jest owalna, wydłużona z wyodrębnioną podstawą w formie pierścieni, ozdobiona jest wzdłużnie nacięciami i zakuta od góry.

Rapier

Wundes, Johannes starszy

1560 — 1610

Muzeum Narodowe w Szczecinie

puginał - Ujęcie z boku; Przybierający formę noża, jednosieczny puginał ma wąską głownię i rękojeść z pozostałościami okładzin rogowych na trzonie, które pierwotnie zamocowane były po jego drugiej stronie. Przymocowane zostały blaszanymi, gładkimi nakładkami, biegnącymi wzdłużnie pośrodku trzonka. Rogowe okładziny nabijane są srebrem, tworzącym punktowy wzór. Ośmiokątna, płaska głowica ze stali ma po środku okrągły otwór, przez który przechodzi tulejka, obłożona płytkami rogowymi oraz żelazna nakładka z rytymi motywami płatków kwiatów.

Puginał

nieznany

1400 — 1500

Muzeum Narodowe w Szczecinie

żeleźce topora, oksza typu X (Głosek) - Ujęcie lekko z dołu; Oksza w typie X (według typologii Mariana Głoska), o górnej krawędzi wznoszącej się lekko ku górze, dolnej opadającej łukiem. Broda lekko ścięta pod skosem, szyja szeroka. Ostrze jest asymetryczne i lekko wygięte. Osada jest długa, zakuta od góry, z płynnie wyprofilowanym zgrubieniem w górnej krawędzi przechodzącym w wystający kolec. Osada ma ubytki metalu spowodowane korozją. Wewnątrz osady zachowały się drewniane pozostałości trzonka.

Żeleźce topora, oksza typu X (Głosek)

nieznany

1400 — 1500

Muzeum Narodowe w Szczecinie

miecz typu XIVa J2 (Oakeschott) - ujęcie z przodu; Miecz długi półtoraręczny. Głownia długości 95 cm i szer. u nasady 5,6 cm, prosta dwusieczna zbieżna ku sztychowi, łączona wtórnie w dwóch miejscach. Zbrocze długie, sięga 3/4 długości. Pierwotnie po obu stronach głowni znajdował się napis ryty, wypełniony żółtym metalem w postaci krzyżyka oraz trzech liter, z których pierwsza jest nieczytelna, ale przypomina L lub T; druga, środkowa to D; trzecia litera to połączenie I i H. Trzpień rękojeści zwężający się ku końcowi. Jelec krzyżowy o długości 16,7 cm, z rozszerzającymi się ramionami. Głowica kolista, fazowana, dwubocznie spłaszczona o wys. 4,3 cm i szer. 5,6 cm. Powierzchnia z wżerami pokorozyjnymi. Typ wg Oakeschotta: XIVa J2 (ewentualnie XIIIa).

Miecz typu XIVa J2 (Oakeschott)

nieznany

1300 — 1450

Muzeum Narodowe w Szczecinie

miecz typu XIIIa H2 1b (Oakeshott) - ujęcie z przodu; Miecz w typie: XIIIa, H2, 1b. Głownia o dł. 88,1 cm i szer. 4,9 cm, prosta, jednosieczna ze zbroczem, lekko zbieżna ku sztychowi. Sztych kończysty. Trzpień głowni lekko zwężający się ku końcowi. Jelec krzyżowy, lekko wygięty ku głowni, z zawiniętymi ku głowicy końcami ramion. Głowica nieregularna, ośmioboczna, z rytym dużym kołem na płaszczyznach. Znaki i zdobienia: Na głowni, złotym metalem, nieczytelny znak, dwóch okręgów, w środku których, znajdował się znak krzyża kawalerskiego, obecnie słabo czytelny. Czerwoną farbą na głowni przy nasadzie napis: ODER 1238.

Miecz typu XIIIa H2 1b (Oakeshott)

nieznany

około 1300 — 1350

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Prochownica - ujęcie z przodu; Niewielka prochownica z rogu jelenia ma kształt wykorzystujący naturalny wygląd rozwidlenia poroża. Jeden z odrostków jest ułamany, drugi uszkodzony. Awers prochownicy ozdobiony jest rytym przedstawieniem kobiety ukazanej w pełnej postaci z profilu, kroczącej z kielichem w dłoni. Dama ubrana jest w długą, renesansową suknię, z szerokimi rękawami i spódnicą układającą się w gęste, regularne fałdy. Staniczek z dużym dekoltem nałożony jest na koszulę przymarszczoną przy szyi. Na ramiona postać ma narzuconą krótką pelerynkę. Włosy są upięte z tyłu głowy i ujęte siateczką, obecnie ledwo widoczną w wyniku częściowego zatarcia rytu. Rzeźbiona postać jest lekko uwypuklona względem tła, a ryty spódnicy są głębokie, dzięki czemu tworzy się gra światła. Tło wypełniają pionowe, wąskie i płytsze nacięcia. Po bokach, na wysokości ramion postaci są dwa uproszczone, rozszerzające się ku górze kształty (być może dwie pochodnie).

Prochownica

nieznany

1501 — 1600

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Para pistoletów kapiszonowych - ujęcie z przodu; Dwa pistolety kapiszonowe, pojedynkowe. Lufy stalowe okrągłe, zakończone warkoczem zdobionym motywem roślinnym. Zamki kapiszonowe przerobione ze skałkowych. Zamki mocowane za pomocą dwóch śrub. Kontrblachy z motywami liści i kwiatów. Kabłąki ozdobione rocaillowym wzorem. Kolby z drewna orzechowego. Łoża i rękojeści rzeźbione w motywy rocaillowe. Pobojczyk i łoże u wylotu lufy zakończone kościanymi nakładkami. U spodu łoża dwie miedziane tulejki przytrzymujące pobojczyk. Głowica kolby jest spłaszczona, jej okucie jest mosiężne, zdobione motywem roślinnym.

Para pistoletów kapiszonowych

Ewertz, Georg Gottlieb

około 1773 — 1811

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Miecz dwuręczny typu XVII (Oakeshott) - ujęcie z tyłu; Miecz według typologii Oakeshotta jest typu XVII, T, 9. Głownia zwężająca się ku sztychowi jest dwusieczna, ze zbroczem, a w przekroju romboidalna. Jelec jest wygięty łukiem ku głowni, a z jednej strony ułamany. Pozostałe ramię rozszerzające się na końcu jest o przekroju prostokątnym. Trzpień jest długi, zwężający się ku głowicy i pozwalający uchwycić broń dwiema rękami. Okładzina rękojeści nie zachowała się w tym egzemplarzu. Głowica jest wielościenna, wydłużona ku podstawie.

Miecz dwuręczny typu XVII (Oakeshott)

nieznany

około 1390 — 1450

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pistolet odtylcowy z zamkiem kapiszonowym - ujęcie z tyłu; Lufa ośmiogranna, gwintowana. Do lufy przytwierdzony przyrząd celowniczy. Kolba drewniana z okuciem czworobocznej głowicy. Lufa mocowana do drewnianego łoża sięgającego ok. 2/3 długości lufy. Baskila stalowa z kluczem u spodu do łamania lufy. Zamek kapiszonowy z kominkiem. Spust osłonięty kabłąkiem z wywiniętym oparciem na palec. Blacha zamkowa, baskila i kabłąk są grawerowane ornamentem roślinnym.

Pistolet odtylcowy z zamkiem kapiszonowym

Tank, Carl August

około 1848 — 1860

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Strzelba

Strzelba "albanka"

Autor nieznany

1701 — 1800

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Puffer (pistolet z zamkiem kołowym) - ujęcie z przodu; Lufa stalowa w części dennej ośmioboczna dalej gładka, przy wylocie pogrubiona. Panewka posiada przesuwaną pokrywę z walcowatym uchwytem. Kurek i śruby mocujące jego sprężynę połączone stalowym ramieniem. Łoże z jasnego drewna przyciemnionego na kolor brązowy, o fakturze przypominającej wytłaczaną skórę. Kolba lekko pochylona, zakończona kolistą drewnianą głowicą. Widoczne ozdobne rozety z kości, zdobione motywem czterolistnej koniczyny.

Puffer (pistolet z zamkiem kołowym)

nieznany

1588 — 1591

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Miecz dwuręczny typu XVIII (Oakeshott) - ujęcie z przodu; Miecz jest najbardziej zbliżony typem według typologii Oakeshotta do XVIIIb, T2, 1b. Głownia jest płaska, dwusieczna, lekko zbieżna ku sztychowi, a sam sztych centryczny. Trzpień jest długi (47,7 cm), przedłużony techniką skuwania i zwężający się ku końcowi. Jelec krzyżowy jest lekko wygięty ku głowni, z zawiniętymi do góry końcami. Nie zachowała się okładzina trzonu rękojeści.

Miecz dwuręczny typu XVIII (Oakeshott)

nieznany

1401 — 1500

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Miecz jednoręczny typu XII (Oakeshott) - ujęcie z przodu; Miecz jednoręczny, według typologii Oakeshotta w typie XII, J, 1. Głownia miecza jest prosta, dwusieczna, lekko zwężająca się ku sztychowi, w przekroju soczewkowa. Na 2/3 jej długości przebiega zbrocze, przedłużone na trzpień. Sztych jest centryczny, tępy. Trzpień rękojeści zwęża się ku końcowi, jego okładzina nie zachowała się. Miecz ma prosty, krzyżowy jelec. Głowica jest dyskoidalna. Na mieczu dwa znaki kowalskie w formie odcisku pręta metalowego, tzw. odciski kciuka (2 na jednej i 3 na drugiej stronie trzpienia).

Miecz jednoręczny typu XII (Oakeshott)

nieznana

1250 — 1325

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Pałasz typu schiavona - ujęcie z przodu; Pałasz z prostą, obusieczną głownią o przekroju soczewkowym. Na sztychu głowni przewiercony później otwór z pęknięciem. Trzon okrągły opleciony drutem. Jelec z koszem w typie szkieletowym składającym się z pionowego, wywiniętego na końcu pasa, od którego odchodzą dwie skośne boczne obręcze, biegnące do dolnej osłony pięści. Trzecia dolna obręcz przechodzi w środkową osłonę, nad którą jest jeszcze jedna równoległa. Do stabilizacji służą klamry, które odchodzą od dolnego wspornika bocznego i prowadzą do osłony poprzecznej. Z drugiej strony biegnie tylko jedna osłona pięści z jedną boczna obręczą, a u dołu zamocowany jest pierścień tzw. paluch. Głowica jest obła żłobkowana na powierzchni, z szerokim płaskim zakuciem od góry.

Pałasz typu schiavona

nieznany

około 1590 — 1610

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Znaleziono 22 obiektów

Pokaż więcej obiekty

Brak wyników

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Data do:
Era
Wiek:
—+
Rok:
—+
Dodaj zakres
asd